در پی مهتاب شبهایی تنهاییم، به آسمان زندگی ام می نگرم...
تا شاید سر سوزن اثری بر دل آسمانم، نشسته باشد!
در تنهایی شب، پرده ی ابرها را کنار میکشم و در لابلای ذرات سیاهی شب، در پی روشنایی به انتظار مینشینم...
تا اینکه در میان سوسوی ستارگان، سکوت گمشده ی مهتاب را می شنوم!!